De bouwstijl binnen in het pand is wel uniek te noemen. Vanuit de visie dat we momenteel in een tijd leven waar we de gelegenheid krijgen in balans te komen, is zoveel mogelijk getracht mannelijke rechte en vrouwelijke ronde vormen te combineren.
Er is veel oog voor detail. Hans Roverts beeldhouwde ook een stenen Maya trol die een paal ondersteunt. Op zijn borst een medaillon met de Mer-Ka-Ba en drie gaatjes die de conjunctie van de Aarde, de Zon en Sirius verbeelden op 21-12-2012 en op zijn sokkel het heilige Mayagetal 13.

De parkachtig ommuurde tuin achter het woonhuis was onzichtbaar toen het terrein in het jaar 2000 aangekocht werd. Het was opwindend om de tuin te ontdekken en van de manshoge brandnetels en braamstruiken te ontdoen en een eeuwenoude muur bloot te leggen. Nu wordt de tuin ‘Jardin de Silence’ genoemd. Zodra men door de poort de tuin binnengaat valt de stilte op. Zo’n stilte die er ook kan zijn als er geluid gemaakt wordt. Beetje bij beetje, jaar na jaar, is de tuin gegroeid tot wat hij nu is. Een plek voor stilte, aarden en ont-moeten.

Volgen we het beekje dat het terrein kronkelend en klaterend in tweeën deelt naar beneden, dan komen we in het openluchttheater. “Amphi-bi-theater” genoemd omdat tijdens de graafwerkzaamheden een zwart/gele vuursalamander te voorschijn kwam.
Het sfeervolle theater wordt gebruikt voor meditaties, workshops, theater, muziek, kampvuur en het ‘Day Zero Festival’ (zie link ‘Day Zero Festival’).

Opvallend sfeerplaatje is ook de woonplek van initiatiefnemer Hans Roverts. Omdat er geen droge ruimte in de ruïnes waren, werd gekozen voor een caravan met voortent. Maar de voortent had geen 40 centimeter sneeuw verwacht en bezweek. Besloten werd om een ‘low budget’ houten dak boven de caravan en tent te maken, welke uitgroeide tot een heuse hut met strooien dak.
Een jaar later kwam er nog een hut over de stapel oud hout en inmiddels is er een derde hut bijgekomen. Het begint het achter de ruïne uit te zien als een klein gehuchtje uit lang vervlogen tijden, toen de tijd nog niet zo snel ging.

Sinds 2005 staat er ook een Mongoolse tent of Yurt op het terrein. Behalve voor de verhuur in voor- en na-seizoen aan gasten wordt de Yurt vooral gebruikt voor lezingen en kleine workshops, vergaderingen en meditaties.





Lees verder op pagina 3 >>>

De ‘Grange de Ecurie’, of paardenschuur, is in verschillende etappes gebouwd. Dat maakt dit pand nog interessanter dan het woonhuis. Er zijn oude inscripties gevonden, jaartallen en namen. Hoekstenen, midden in het pand; Houtverbindingen waar geen verbindingen meer zijn enz. Een rondleiding over het terrein neemt ongeveer drie uur in beslag; Zoveel interessante details en geschiedenis beheersen de plek.

De ‘Grange’ is de focus van onze aanpak. Behalve een woongedeelte komt hier het hart van ‘De Natuurlijke Tijd’. Hier komt het ‘Centre Educatif’, in de vorm van natuur educatie. In een sfeervolle omgeving kunnen gasten zich verdiepen in de verschillende aspecten van de natuur. Behalve dat de inrichting vooral op natuur educatie gericht zal zijn, is er natuurlijk alle ruimte om andere initiatieven een plaats te bieden. Cursussen, lezingen en exposities op allerlei vlak zijn welkom, mits ze onze visie geen geweld aandoen natuurlijk.
 

Naar de beginpagina